دوست دارم در فراق یوسف زهرا بمیرم
دوست دارم تا ز هجر حجت یکتا بمیرم
دوست دارم در فراق حجت محبوب یکتا
همچون مجنون جگر خون از غم لیلا بمیرم
آرزو دارم زهجر حضرت مهدی موعود
همچنان دیوانه آواره در صحرا بمیرم
دوست دارم من ز هجران عزیز قلب و محبوب
همچو عاشق از غم معشوقه ای زیبا بمیرم
روز من تاریک از هجران یار است ای عزیزان
از فراق دوست، دارم دوست تا فردا بمیرم
دوست دارم خون ببارم من ز چشمانم شفق گون
خون ز چشم دل ببارم در شب یلدا بمیرم
دوست دارم تا ببینم من ظهور حضرت دوست
جان ناقابل کنم در راه و اهدا، بمیرم
بس که دارم دوست ای عشاق ذات پاک مهدی
بهر دیدارش چنان دیوانه ای شیدا بمیرم
دوست دارم ای عزیزان در دل شب ها بنالم
از فراق یار و هجر دوست، زین غم ها بمیرم
دوست دارم بهر دیدارش روم در جمکران، من
دوست دارم در فراقش نیمه شب بطحا بمیرم
در دل صحرای وحشت از فراقش خون ببارم
دوست دارم در کویر غم شوم تنها بمیرم
ای عزیز قلب زهرا، ای گل محبوب یکتا
از فراقت دوست دارم، ای گل رعنا بمیرم
مهدی موعود، ای فرزند پاک بزم تقوا
در فراقت ای عزیز و حجت والا بمیرم
«باقر» دیوانه دلخون شد، زهجر حضرت دوست
دوست دارم او شود ظاهر به دنیا تا بمیرم
